ΠΑΝΕΡΓΑΤΙΚΗ ΑΠΕΡΓΙΑ 15 ΔΕΚΕΜΒΡΗ ΑΓΩΝΙΣΤΙΚΟΣ ΣΥΝΤΟΝΙΣΜΟΣ ΑΠΟ ΤΑ ΚΑΤΩ!

Εδώ και ένα χρόνο οι εργαζόμενοι της χώρας μας βιώνουν την πιο απροκάλυπτη καταπάτηση των δικαιωμάτων τους και την πιο άγρια αποδόμηση των κατακτήσεών τους. Η επίθεση από πλευράς του ΠΑΣΟΚ, της ΕΕ και του ΔΝΤ συνεχίζεται με αμείωτη ένταση έχοντας μάλιστα τη στήριξη της Δεξιάς και του μεγαλύτερου φάσματος της συνδιαχειριστικής επίσημης Αριστεράς. Επιδιώκουν να περάσουν σε χρόνο ρεκόρ την πλήρη κατεδάφιση των εργατικών δικαιωμάτων, την εμπορευματοποίηση κάθε κοινωνικής παροχής, την εγκαθίδρυση ενός καθεστώτος απόλυτης εργοδοτικής τρομοκρατίας.

Με μπαράζ ν/σχεδίων προωθούνται η ιδιωτικοποίηση των δημόσιων υπηρεσιών, της υγείας, , των ΔΕΚΟ και των ΟΤΑ, καταργούνται οι ΣΣΕ, αυξάνεται τρομακτικά η φτώχεια, η ανεργία και η ελαστική εργασία. Ο «περιορισμός του δημόσιου τομέα» αγγίζει φυσικά και την παιδεία. Όχι μόνο συρρικνώνεται η δημόσια εκπαίδευση, αλλά μέσα από τη νέα μεταρρύθμιση που επιχειρεί το Υπ. Παιδείας ανατρέπεται ο ίδιος της ο χαρακτήρας και ο κοινωνικός της ρόλος ώστε να εξυπηρετεί τα άμεσα και μακροπρόθεσμα συμφέροντα του κεφαλαίου. Μαζί με την τρόικα και τους τραπεζίτες υπογράφουν τον πιο αντιλαϊκό προϋπολογισμό εδώ και δεκαετίες! Περικόπτουν κοινωνικές δαπάνες, μισθούς και επιδόματα, προγράμματα για δημόσιες επενδύσεις, επιχορηγήσεις στους Δήμους. Φορτώνουν απίστευτα φορολογικά βάρη του ύψους των 7,8 δις ευρώ στις πλάτες των εργαζομένων μέσα από την αύξηση του ΦΠΑ, του πετρελαίου θέρμανσης κλπ. Σε ότι αφορά το νέο νομοσχέδιο η διαδικασία ψήφησης του οποίου ξεκινά την Τρίτη στη Βουλή, προβλέπει την απελευθέρωση των απολύσεων και την κατάργηση ακόμη και των στοιχιωδέστερων δικαιωμάτων για τους απολυμένους! Η αποζημίωση θα υπολογίζεται πλέον με βάση το μειωμένο μισθό και αυτόν της κλαδικής σύμβασης ενώ οι λεγόμενοι εργαζόμενοι "υπό δοκιμή" δεν θα λαμβάνουν καμία αποζημίωση κατά την απόλυσή τους!

Από την άλλη μεριά δίνουν προκλητικά «κίνητρα» στο κεφάλαιο (φοροαπαλλαγές, κρατική επιδότηση εργοδοτικών εισφορών και θέσεων εργασίας, κατάργηση οποιουδήποτε νομοθετικού ελέγχου στο όνομα της... καταπολέμησης της γραφειοκρατίας) Μειώνουν τη φορολογία των επιχειρήσεων από 24% σε 20% με αποτέλεσμα τη μείωση των κρατικών εσόδων τουλάχιστον κατά 535 εκατομμύρια ευρώ. Συνεχίζουν την σπατάλη των εξοπλισμών για χάρη του ΝΑΤΟ και των εμπόρων όπλων, την αύξηση των δαπανών για την καταστολή των κινητοποιήσεων, τα ρατσιστικά πογκρόμ...

Είναι ψέμα ότι οι Έλληνες εργαζόμενοι αποδέχονταιι μοιρολατρικά αυτή την επίθεση. Οι 5 πανεργατικές απεργίες και τα πρωτοφανή σε μαζικότητα και μαχητικότητα εργατικά συλλαλητήρια την περασμένη άνοιξη δείχνουν ακριβώς το αντίθετο. Είναι όμως αλήθεια ότι στερούνται των βασικών συνδικαλιστικών εργαλείων για να οργανώσουν και να κλιμακώσουν την πάλη τους.
Ήδη από καιρό, στη συνείδηση μεγάλων κομματιών εργαζομένων, οι ΓΣΕΕ/ΑΔΕΔΥ δεν αναγνωρίζονται ως εκφραστές των εργατικών συμφερόντων. Η οργή που έχει προκαλέσει η ξεπουληματική τακτική τους (ιδιαίτερα της ΓΣΕΕ), η σχεδόν πλήρης αποστασιοποίησή τους από τον κόσμο της εργασίας, η ταύτιση τους με τις κεντρικές επιλογές της εργοδοσίας και του κράτους, έχουν οδηγήσει τον Παναγόπουλο να μην μπορεί να εμφανιστεί σε εργατικό συλλαλητήριο παρά μόνο φρουρούμενος από μπράβους. Από την άλλη το ΠΑΜΕ, κυριαρχούμενο από την ίδρυσή του από τη λογική της κομματικής αναφοράς και περιχαράκωσης, δεν μπορεί και δε θέλει να οργανώσει και να συντονίσει την εργατική αντίσταση. Ακόμη περιορίζεται σε οικονομίστικα αιτήματα κάνοντας εμφανή την αδυναμία του να δώσει πολιτικό περιεχόμενο στον αγώνα των εργαζομένων.

Η παρουσία ενός τρίτου πόλου στις περσινές κινητοποιήσεις, του συντονιστικού των πρωτοβάθμιων σωματείων, έδωσε ελπίδα και διέξοδο σε χιλιάδες εργαζόμενους. Αρχής γενομένης τον περασμένο Δεκέμβρη, ενώ οι ΓΣΕΕ/ΑΔΕΔΥ βαρούσαν αγωνιστικό σιωπητήριο, δεκάδες πρωτοβάθμια σωματεία προκήρυξαν σε συντονισμό 24ωρη απεργία, που πήρε τα χαρακτηριστικά πανεργατικής και κατέληξε σε τεράστια μαχητική διαδήλωση στους δρόμους της Αθήνας. Η μαζική και μαχητική παρουσία αυτού του πόλου ανάγκασε τις ξεπουλημένες ηγεσίες στην προκήρυξη πανεργατικών απεργιών στη συνέχεια και έδωσε το χρώμα και τον τόνο στις κινητοποιήσεις που ακολούθησαν.

Σήμερα περισσότερο από ποτέ είναι αναγκαίο οι εργαζόμενοι, από τα κάτω, να πάρουν τις τύχες τους στα χέρια τους. Καλούμε τα σωματεία των εργαζομένων στη Ρόδο να συγκαλέσουν άμεσα συνελεύσεις, ενόψει της πανεργατικής απεργίας στις 15 Δεκέμβρη. Καλούμε τους ίδιους τους εργαζόμενους, μέλη των σωματείων αυτών, να αναλάβουν δράση, να πιέσουν για γενικές συνελεύσεις και αγωνιστικές αποφάσεις, που να τους διαχωρίζουν από την υποταγμένη γραφειοκρατία των ΓΣΕΕ/ΑΔΕΔΥ.Είναι καθήκον και δικαίωμά μας. Ως πότε θα αφήνουμε τα ΔΣ και τους γραφειοκράτες κομματικούς της όποιας απόχρωσης να ξεπουλάνε αγώνες μας και να δίνουν λευκές επιταγές στα αντεργατικά σχέδια της εκάστοτε εξουσίας; Απαιτείται σήμερα ένας πανεργατικός ξεσηκωμός, ένα παλλαϊκό μαζικό κίνημα νίκης και ανατροπής, πολιτικά επικίνδυνο και μαχητικό, που θα μετατρέψει τις κινητοποιήσεις και τις απεργίες μας, σε κοινωνικό σεισμό που θα γκρεμίσει την επιδρομή κυβέρνησης – εργοδοτών – τρόικας. Η επιλογή μαχητικών απεργιών και αγώνων διαρκείας, όπως στις συγκοινωνίες της Αθήνας και η κλιμάκωση του αγώνα σε όλα τα επίπεδα (τόσο σε πολιτικό περιεχόμενο, όσο και σε μορφές πάλης), είναι επιτακτικά αναγκαία σήμερα. Όπως εξαιρετικά κρίσιμο και αναγκαίο είναι να περάσει ο αγώνας στα χέρια της βάσης των εργαζομένων.
Είναι στο χέρι μας να ξανακάνουμε τα σωματεία εργαλεία πάλης και υπεράσπισης των εργατικών δικαιωμάτων, να τους δώσουμε νέα πνοή, να υπερασπιστούμε ενωμένοι, με οριζόντιο συντονισμό, το δικαίωμά μας στην εργασία, τον αγώνα, τη ζωή, την αξιοπρέπεια! Να ανατρέψουμε την αντεργατική επίθεση, να σταματήσουμε την εργοδοτική αυθαιρεσία και το ξεζούμισμα των εργαζομένων για να πλουτίζουν οι λίγοι με τον ιδρώτα μας.

Να αντισταθούμε στην προσπάθειά τους να μας εγκλωβίσουν στα δικά τους αδιέξοδα και να μας επιβάλουν το μονόδρομό τους. Είναι κρίση τους, δε αφήσουμε να γίνει κρίση μας!

• Να καταργηθεί το Μνημόνιο και να ανατραπούν τα μέτρα κυβέρνησης – ΕΕ – ΔΝΤ.
• Όχι στις απολύσεις σε ιδιωτικό και δημόσιο τομέα, στις μειώσεις μισθών και συντάξεων, στην κατάργηση των συλλογικών συμβάσεων.
• Όχι στη διάλυση του ασφαλιστικού συστήματος, της δημόσιας υγείας και εκπαίδευσης, των προνοιακών θεσμών.
• Όχι στο ξεπούλημα του δημόσιου πλούτου και την πλήρη εμπορευματοποίηση των κοινωνικών αγαθών.
• Όχι στην κρατική τρομοκρατία, την ενίσχυση των κατασταλτικών μηχανισμών και την προσπάθεια τρομοκράτησης και ποινικοποίησης των κοινωνικών αγώνων.
• Παύση πληρωμών – διαγραφή του ληστρικού χρέους.
• Πάλη για την αντικαπιταλιστική ρήξη αποδέσμευση από την ΟΝΕ, το ευρώ και την ΕΕ.
• Εθνικοποίηση των τραπεζών και των μεγάλων επιχειρήσεων με εργατικό έλεγχο και αναδιάρθρωση της παραγωγής με βάση τις κοινωνικές ανάγκες.

Η επίθεση του κεφαλαίου στον κόσμο της εργασίας είναι αμείλικτη και συντονισμένη. Ας είναι τέτοια και η απάντηση των αγώνων μας!


ΑΝΤ.ΑΡ.ΣΥ.Α.
ΡΟΔΟΥ